r

Zwalczanie nieuczciwej konkurencji na tle przepisów polskich

W gospodarce wolnorynkowej konkurencja pomiędzy podmiotami jest czymś powszechnym i potrzebnym w zakresie poprawnego działania i funkcjonowania rynku. Z uwagi jednak na złożoność systemu społecznego nie można akceptować nieograniczonej swobody konkurencji, albowiem prowadziłoby to do wielu wynaturzeń i niebezpieczeństw, dlatego też prawo winno regulować obrót pomiędzy podmiotami tak, abyśmy w swoich działaniach nie przekraczali norm i w sposób pozytywny wpływali na rozkwit naszych zamierzeń gospodarczych, szanując przy tym inne podmioty działające na rynku.

Zgodnie z art. 20 konstytucji, „społeczna gospodarka rynkowa oparta jest na wolności działalności gospodarczej, własności prywatnej oraz solidarności, dialogu i współpracy partnerów społecznych stanowi podstawę ustroju gospodarczego Rzeczypospolitej Polskiej”.

Wobec powyższego nasze działania rynkowe mogą i powinny opierać się na zasadzie niczym niezmąconej konkurencyjności, jednakże w celu zapobiegania patologii wprowadzono w Polsce oraz na świecie prawne rozwiązania chroniące nas przed ww. działaniami.

Jeszcze przed wojną Polska posiadała w zakresie nieuczciwej konkurencji stosowne przepisy. Regulowała tę kwestię ustawa z 2 sierpnia 1926 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Przepisy te miały donośne znaczenie dla działania gospodarki międzywojennej. Niestety, z uwagi na system polityczny wprowadzony po II wojnie światowej przepisy te straciły na znaczeniu i nie były stosowane na terenie PRL. Dopiero ustawą z 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji powrócono do dobrych praktyk rynkowych i prawnych, mających chronić rynek działalności gospodarczej poprzez zapobieganie i zwalczanie czynów stanowiących nieuczciwą konkurencję.

Podmiotami ww. ustawy są w głównej mierze przedsiębiorcy – to do nich kierowane są przepisy niniejszej ustawy. W związku z powyższym legitymację czynną do występowania z roszczeniami posiadają, zgodnie z ustawą, osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które prowadząc (chociażby ubocznie) działalność zarobkową lub zawodową uczestniczą w działalności gospodarczej.

Przedmiotem ochrony w ustawie jest szeroko rozumiana własność przemysłowa i intelektualna. Jednak w ścisłym znaczeniu przedmiotem ochrony objęte są prawa podmiotowe przedsiębiorców oraz ich interesy gospodarcze. Należy przy tym pamiętać, iż prawo polskie przewiduje również ochronę dla tych praw w ustawach regulujących prawo własności przemysłowej oraz intelektualnej.

Zgodnie zatem z ustawą, czynami nieuczciwej konkurencji są w szczególności: wprowadzające w błąd oznaczenie przedsiębiorstwa, fałszywe lub oszukańcze oznaczenie pochodzenia geograficznego towarów albo usług, wprowadzające w błąd oznaczenie towarów lub usług, naruszenie tajemnicy przedsiębiorstwa, nakłanianie do rozwiązania lub niewykonania umowy, naśladownictwo produktów, pomawianie lub nieuczciwe zachwalanie, utrudnianie dostępu do rynku, przekupstwo osoby pełniącej funkcję publiczną, a także nieuczciwa lub zakazana reklama, organizowanie systemu sprzedaży lawinowej oraz prowadzenie lub organizowanie działalności w systemie konsorcyjnym.

Prawna ochrona ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji swoim zakresem obejmuje przede wszystkim działania dotyczące roszczeń o zaniechanie czynności sprzecznych z prawem. Można również skorzystać z możliwości, jakie przewidują przepisy poprzez dochodzenie roszczeń na zasadzie winy.

Przepisy w głównej mierze kładą nacisk na bezprawność działań, które implikują jako czynności sprzeczne z prawem lub dobrymi obyczajami oraz naruszają lub prowadzą do zagrożenia interesów przedsiębiorców. Możemy zatem żądać usunięcia skutków sprzecznego z prawem zachowania, złożenia jednokrotnego lub wielokrotnych oświadczeń np. poprzez umieszczenie przeprosin w mediach, wydanie bezpodstawnie uzyskanych korzyści, a wreszcie zasądzenie odszkodowania. Pamiętajmy, iż okoliczności popełnienia czynu nie mają znaczenia dla bezprawności czynów, lecz mają znaczenie dla wykazania winy w razie dochodzenia roszczeń o naprawienie szkody.

Należy również pamiętać, że przepisy prawa dotyczące czynów nieuczciwej konkurencji mogą prowadzić do kumulacji i problemu kolizji z prawami własności przemysłowej w trakcie procedowania w zakresie np. znaku towarowego. Warto zatem w tym wymiarze zasięgnąć porady prawnika, bowiem zakres wiedzy i doświadczenia profesjonalisty w dużej mierze może wpłynąć na wynik naszego postępowania.

Rafał Kufieta

Kancelaria Prawna Rafał Kufieta

Zapisz się do naszego newslettera

Rozwiązałeś swój problem?

Podpowiemy Ci co należy zrobić.
Ciekawe rozwiązania bezpłatnie wprost na Twój email