Ulga oraz zwrot w działalności badawczo-rozwojowej

Przepisy prawa podatkowego zostały rozbudowane tak znacznie, że obecnie każdy aspekt naszego życia społecznego jest nimi regulowany. Organy podatkowe przygotowane są na pojawiające się co i rusz różne formy  prowadzonych interesów przez podatników. Jedną z takich form jest działalność badawczo-rozwojowa, która przeżywa swój renesans, w związku z trwającym na całym świecie postępem technologicznym.

 

Sporą częścią kosztów, jakie ponoszą prowadzący działalność badawczo-rozwojową stanowią wydatki na utrzymanie pracowników. W związku z powyższym pojawiło się pośród podatników wiele wątpliwości, jak interpretować przepisy w zakresie odliczania kosztów pracowniczych.

Zgodnie z przepisami, obywatele prowadzący działalność badawczo –rozwojową, mają prawo do korzystania z ulgi przewidzianej dla tego typu działalności na zasadach przewidzianych ustawą o PIT i CIT (art. 26e – 26g ustawy PIT oraz art. 18d-18e ustawy CIT).

Podatnicy PIT, którzy chcieliby skorzystać z ulgi na działalność badawczo–rozwojową, mogą to zrobić w dwóch przypadkach tzn. jeżeli opłacają podatek dochodowy zgodnie ze skalą podatkową albo stosują 19 % stawkę liniową. Wówczas ulga pozwala na odliczenie wydatków poniesionych na utrzymanie pracowników, które uznane są za „działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań” (art. 5a pkt 38 ustawy PIT i art. 4a pkt 26 ustawy CIT).

Przepisy prawa pozwalają na odliczenie od podstawy opodatkowania określonych rodzajowo kosztów uzyskania przychodów, poniesionych na prowadzenie działalności badawczo- rozwojowej, które zwane są powszechnie kosztami kwalifikacyjnymi.  Prawo podatkowe w ustawach o PIT i CIT posiada katalog zamknięty kosztów kwalifikowanych, w których to kosztach znajdują się również wydatki pracownicze (art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy PIT i art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy CIT), tj. należności ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych, tzn. z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy PIT:

  1. wynagrodzenia zasadnicze,
  2. wynagrodzenia za godziny nadliczbowe,
  3. różnego rodzaju dodatki, nagrody,
  4. ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona,
  5. świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika oraz
  6. wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Należy pamiętać, iż zgodnie z wyżej wymienionym katalogiem zamkniętym, podatnik nie może przy zastosowaniu ulgi na działalność badawczo–rozwojową ujmować w kosztach pracowniczych wydatków związanych z podpisanymi i realizowanymi umowami zlecenia oraz umowami o dzieło.

W zakresie ulgi badawczo- rozwojowej do kosztów pracowniczych można również zaliczyć składki od ww. należności, które zostały określone w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych, finansowane przez płatnika (pracodawcę), jeżeli dotyczą one pracowników zatrudnionych w celu realizacji działalności badawczo-rozwojowej.

Ustawodawca zaliczył również do kosztów kwalifikowanych finansowane (w części lub w całości) przez pracodawcę składki na ubezpieczenie emerytalne, rentowe oraz wypadkowe. Należy jednak pamiętać, iż w ramach ww. ulgi nie podlegają odliczeniu składki na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.

Mechanizm funkcjonowania ulga, którą przepisy prawa podatkowego przewidują dla osób prowadzących działalność badawczo- rozwojową, polega na tym, iż koszty związane z taką działalnością wpływają dwukrotnie na wysokość podstawy obliczenia podatku dochodowego. Co to oznacza?

Osoba prowadząca działalność badawczo-rozwojową po pierwsze ujmuje koszty pracownicze w kosztach uzyskania przychodu na zasadach ogólnych (w 100%), po drugie odpisuje od obliczonej już podstawy opodatkowania 50% wydatków pracowniczych.

Nadto, obywatele od 01 stycznia 2017 r. mogą otrzymać zwrot bezpośrednio poniesionych nakładów na prace badawczo-rozwojowe. Dotyczy to jednak sytuacji, gdy podatnik nie może skorzystać z ulgi badawczo-rozwojowej i jej odliczyć w całości, w związku z poniesioną stratą albo zbyt niskim dochodem do opodatkowania. Podatnik może zatem w kolejnych 6 latach podatkowych otrzymać bezpośredni zwrot, jednakże nie może wówczas korzystać z mechanizmów przewidzianych dla ww. ulgi.

Na taką formę zwrotu mogą liczyć podatnicy, którzy rozpoczęli prowadzenie działalności gospodarczej, wówczas otrzymują zwrot za ten rok, w którym to działalność ta została rozpoczęta oraz mikro przedsiębiorcy, a także mali lub średni przedsiębiorcy w drugim roku podatkowym prowadzonej działalności. Należy jednak pamiętać, iż ww. reguła nie ma zastosowania w sytuacji, gdy dochodzi do przekształcenia spółki w nową formę prawną (czyli działalność trwa nieprzerwanie, mimo przekształcenia) lub poprzez wniesienie do spółki aportu w postaci prowadzonego przedsiębiorstwa.

Zawiłości prawa podatkowego często przyprawiają nas o zawrót głowy i łatwo wówczas o pomyłkę. W razie wątpliwości natury prawnej należy skorzystać z pomocy profesjonalnych doradców.

 

 

Zapisz się do naszego newslettera

Rozwiązałeś swój problem?

Podpowiemy Ci co należy zrobić.
Ciekawe rozwiązania bezpłatnie wprost na Twój email