Czy windykator może podać nasze dane do rejestru dłużników ?

Z uwagi na wzmożony ruch handlu długami niejednokrotnie spotykamy się z praktyką, że dane dłużnika, w tym jego imię i nazwisko, a także wysokość zadłużenia zostają umieszczone na listach dłużników takich jak BIG, KRD i im podobnych, a informacje tam zawarte zostają upublicznione. Częstą praktyką wielu firm windykacyjnych jest użycie „straszaka” – czyli groźby o umieszczeniu na takich listach osób z przeterminowanymi zobowiązaniami.

Listy dłużników tworzone są na podstawie różnych przepisów prawnych obowiązujących na terenie naszego państwa, w szczególności takich jak ustawa z dnia 09 kwietnia 2010 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie danych gospodarczych znowelizowanej w dniu 13 listopada 2017 r. a także ustawy Prawo bankowe oraz świeżo obowiązującej nowelizacji od dnia 01 stycznia 2018 r. ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2017 r., poz. 1201).

W zbiorach rejestrów mogą zostać umieszczone osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej, ale i również te osoby które prowadzą biznes, w tym również osoby prawne.

Windykatorzy mogą umieszczać dane o dłużnikach na listach prowadzonych przez takie instytucje jak np. Biuro Informacji Gospodarczej (BIG), Krajowy Rejestr Długów (KRS). Dane dłużników mogą zostać tam umieszczone na podstawie wcześniej już wymienionej znowelizowanej w dniu 13 listopada 2017 r ustawy z dnia 09 kwietnia 2010 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie danych gospodarczych.

Przepisy ustawy przewidują, iż informacja o dłużniku może zostać zamieszczona, jeśli zobowiązanie powstało z tytułu umowy o kredyt konsumencki lub umów związanych z dostarczaniem mediów i przejazdami.

Nadto łączna kwota wymagalnych zobowiązań dłużnika będącego konsumentem wobec wierzyciela musi wynosić co najmniej 200 złotych oraz musi być wymagalna od co najmniej 30 dni. Kolejną przesłanką do spełnienia jest zgodnie z art 14 ww ustawy warunek, iż upłynął co najmniej miesiąc od wysłania przez wierzyciela listem poleconym albo doręczenia dłużnikowi będącemu konsumentem do rąk własnych, na adres do doręczeń wskazany przez dłużnika będącego konsumentem, a jeżeli nie wskazał takiego adresu – na adres miejsca zamieszkania, wezwania do zapłaty, zawierającego ostrzeżenie o zamiarze przekazania danych do biura, z podaniem firmy i adresu siedziby tego biura. Nadto nie upłynęło 10 lat od dnia wymagalności zobowiązania, a w przypadku roszczeń stwierdzonych prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu powołanego do rozpoznawania spraw danego rodzaju albo orzeczeniem sądu polubownego, jak również roszczeń stwierdzonych ugodą zawartą przed sądem albo przed sądem polubownym, albo ugodą zawartą przed mediatorem i zatwierdzoną przez sąd nie upłynęło 10 lat od dnia stwierdzenia roszczenia.

Jak z powyższego wnioskować należy, wierzyciele nie mogą dokonywać wpisów długów swoich dłużników, jeżeli nastąpiło ich przedawnienie. Pamiętać również należy, że nie stanowi dowodu istnienia przedawnionej wierzytelności ani umowa przelewu wierzytelności zawarta przez firmę windykacyjną, ani „przelew wierzytelności” dokonany przez wierzyciela.

Istotnym również faktem jest, że niektóre działania windykatorów mogą być kwalifikowane jako czyny nieuczciwej konkurencji (zgodnie z ustawą z dnia 07.04.2017 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ułatwienia dochodzenia wierzytelności nowelizującą ustawę o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji), albowiem czynem nieuczciwej konkurencji może być przekazanie przez wierzyciela każdej informacji o długu z naruszeniem przepisów ustawy o udostępnieniu informacji gospodarczych.

Za czyn nieuczciwej konkurencji będzie również traktowane takie zachowanie wierzyciela, który nie wystąpi o aktualizację informacji gospodarczych lub ich usunięcie, jeżeli wystąpią powody do jej zmiany.

Wyjaśnienia wymaga również fakt, iż windykatorzy nie posiadają prawa do zamieszczania danych o dłużnika do Biura Informacji Kredytowej, powszechnie znanym pod nazwą BIK, ponieważ jest to instytucja międzybankowa, której działalność jest regulowana na podstawie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe. Dane te, jak z powyższego wynika, mogą być umieszczone wyłącznie przez banki oraz spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe (SKOK-I). Z informacji tam zawartych korzystają wyłącznie ww. instytucje.

Z dniem 01 stycznia 2018 r. zaczęła obowiązywać nowelizacja ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, która utworzyła nowy rejestr Krajowy Rejestr Należności Publicznoprawnych prowadzony przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.  Informacje, które są umieszczane ww. rejestrze, dotyczą podmiotów posiadających zadłużenie publicznoprawne, które wraz z odsetkami przekraczają 5 tys. złotych.

Osobami upoważnionymi do dokonywania wpisów są naczelnicy urzędów skarbowych, wójtowie, burmistrzowie oraz prezydenci, jednakże wpis może być wykonany na podstawie uprawomocnionej decyzji lub wyroku wydanego przez sąd administracyjny. Biorąc powyższe pod uwagę, firma windykacyjna nie będzie mogła samodzielnie dokonać wpisu dłużnika do ww. rejestru.

W razie wątpliwości natury prawnej warto skonsultować się w sprawie legalności dokonanego wpisu u prawnika, a w sytuacji naruszenia dóbr osobistych może być słusznym wystąpienie z powództwem na drogę postępowania sądowego.

 

Zapisz się do naszego newslettera

Rozwiązałeś swój problem?

Podpowiemy Ci co należy zrobić.
Ciekawe rozwiązania bezpłatnie wprost na Twój email