registered-709695_640

Co różni znaki towarowe od renomowanych znaków towarowych?

W przestrzeni publicznej, aż roi się od ilości znaków graficznych, a także sygnałów dźwięków, dzięki którym ich odbiorcy są w stanie zidentyfikować markę lub towar. Mając na uwadze fakt, iż dzisiejszy marketing opiera się głównie o krótkie, zwięzłe informacje, które są dla potencjalnych klientów łatwe oraz szybkie do zapamiętania i utrwalenia w ich świadomości, znak towarowy odgrywa ogromną rolę i staje się przysłowiową dźwignią handlu dla producentów.

Czym jest znak towarowy?

Zgodnie z art. 120 ustawy Prawo własności przemysłowej znakiem towarowym może być każde oznaczenie, które można przedstawić w sposób graficzny, jeżeli oznaczenie takie nadaje się do odróżnienia towarów jednego przedsiębiorstwa od towarów innego przedsiębiorstwa.

Może być to w szczególności wyraz, rysunek, ornament, kompozycja kolorystyczna, forma przestrzenna, w tym forma towaru lub opakowania, a także melodia lub inny sygnał dźwiękowy. Poprzez znak towaru należy rozumieć także znaki usługowe.

Znaki towarowe wykorzystywane są najczęściej w handlu. Mają one na celu odróżnienie produktów oraz towarów tego samego rodzaju oferowanych przez różnych producentów lub innych przedsiębiorców, które pozwalają na budowanie pozytywnego wizerunku oraz marki.

Prawo ochronne na znak towarowy udzielane jest zgodnie z art. 153 ust.1 ww. ustawy przez Urząd Patentowy RP. Znak towarowy ma terytorialny charakter, co oznacza, że jest ono skuteczne wyłącznie w granicach terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Przepisy ustawy przewidują, że „przez uzyskanie prawa ochronnego nabywa się prawo wyłącznego używania znaku towarowego w sposób zarobkowy lub zawodowy”.

Natomiast art. 154 ww. ustawy stanowi, że używanie znaku towarowego polega w szczególności na:

  • umieszczaniu tego znaku na towarach objętych prawem ochronnym lub ich opakowaniach,
  • oferowaniu i wprowadzaniu towarów objętych prawem ochronnym,
  • oferowaniu lub świadczeniu usług pod tym znakiem,
  • posługiwaniu się tym znakiem w celu reklamy,
  • oferowaniu i wprowadzaniu towarów objętych prawem ochronnym do obrotu, czy imporcie lub eksporcie towarów objętych prawem ochronnym.

Definicji renomowanego znaku towarowego wyrażonej wprost w polskim prawie nie odnajdziemy. Pojęcie renomy znaku towarowego pojawiło się w orzecznictwie europejskim, w wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (ETS) z 14.9.1999 r. w sprawie znaku towarowego CHEVY.

W powyższej sprawie Trybunał dokonał wykładni celowościowej art. 5 ust 2 dyrektywy unijnej 2008/95 uznając, iż określenie znaku renomowanego winno charakteryzować się takimi elementami, jak zwiększoną ilością nabywców danego produktu lub towaru, znaczącą częścią terytorium, na którym istnieje dostępność danego produktu posiadającego dany znak towarowy, długi okres jego stosowania przez przedsiębiorcę, charakter odróżniający znak od pozostałych znaków towarowych. Istotnym elementem jest również zarówno forma, jak i intensywność stosowanej reklamy przez dany podmiot prawa.

Jak z powyższego wynika, podstawowym kryterium jest stopień znajomości znaku przez odbiorców.  Konieczność rozumienia renomy w rozumieniu art. 132 ust 2 pkt 3 ustawy Prawo własności przemysłowej w sposób wskazany przez ETS w sprawie Chevy zaakcentował NSA w wyroku z dnia 27.02.2008 r. sygn. akt GSK 359/07.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego należy podzielić pogląd ugruntowany w doktrynie prawa, zgodnie z którym, ustalenie renomy znaku towarowego wiąże się z koniecznością analizowania, obok stopnia znajomości znaku, innych istotnych czynników, tj.: terytorialnego i czasowego zasięgu używania znaku, udziału w rynku towarów nim oznaczonych, ale i rozmiaru nakładów poniesionych przez uprawniony podmiot w związku z reklamą znaku oraz liczby udzielonych licencji dla innych przedsiębiorców. Wystarczy, jeżeli znak towarowy cieszy się uznaniem wśród klientów, do których jest skierowany.

W ślad za ETS Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił również, że „działania promocyjne nie muszą obejmować wyłącznie produktów sygnowanych znakiem uprawnionego, ale mogą być prowadzone także w innych dziedzinach niezwiązanych bezpośrednio z przedmiotem działalności gospodarczej prowadzonej przez uprawniony podmiot, tak jak ma to miejsce w rozpoznawanej sprawie. Będące efektem działań promocyjnych wyróżnienia i nagrody przyznawane przedsiębiorcy w tych dziedzinach oddziaływają nie tylko na prestiż samego przedsiębiorcy, ale również na atrakcyjność oznaczeń (firmy i znaku towarowego), jakimi posługuje się on w obrocie gospodarczym”.

Mając na uwadze przepisy Rzeczpospolitej Polskiej oraz Unii Europejskiej najistotniejszą różnicą pomiędzy „zwykłym” znakiem towarowym a „renomowanym” jest szeroko rozumiany prestiż danej marki lub wizerunku. Samo jego budowanie przez danego przedsiębiorcę jest żmudnym i wymagającym procesem i wiąże się niejednokrotnie z poniesieniem znacznego nakładu finansowego oraz czasu, aby zaistnieć w świadomości klientów.

Proces legalizacji znaku towarowego jest procesem czasochłonnym oraz sformalizowanym, wobec powyższego warto przed rejestracją udać się do specjalisty zajmującym się tą dziedziną prawa.

Zapisz się do naszego newslettera

Rozwiązałeś swój problem?

Podpowiemy Ci co należy zrobić.
Ciekawe rozwiązania bezpłatnie wprost na Twój email